“We krijgen nooit genoeg van meuzikken” (verslag lezing Nel van As)

De watersnood in januari 1916, waarbij onder andere 16 mensen op Marken verdronken, was in feite het begin van de plannen van ir. Lely om de Zuiderzee af te sluiten.
Voordat gestart werd aan deze omvangrijke inpoldering werd er geoefend met proefpolders nabij Andijk en Wieringen. De Amsteldiepdijk speelde hierin een belangrijke rol maar nog altijd spreekt men over ´De verzakking´ toen de dijk teloorging.
Het werk bij de Afsluitdijk zorgde ervoor dat het plaatsje Kolhorn qua inwoneraantal verdrievoudigde. Hier woonden destijds vele Werkendammers.
De ontdekking van keileem was een gouden vondst om ijzersterke dijken te maken. Met de baggermolen werd keileem opgebaggerd. Een flink aantal meuzikken had inmiddels veel ervaring opgedaan onder andere in Shanghai, Argentinië en Le Havre en paste deze toe bij de Afsluitdijk. Het werk ging vrijwel altijd van vader op zoon over. Er moest hard gesjouwd worden maar de inkomsten waren er dan ook naar. In het eigen dorp waren de mogelijkheden beperkt want industrie kende Werkendam toen nog niet.

In de plannen van ir. Lely in 1919 zou eerst de Markerwaard, vervolgens de Noordoostpolder en tenslotte de Flevopolder op het water veroverd worden. De uitvoering liep echter heel anders.
Aan de hand van schitterende foto´s weet Nel van As de volle zaal te boeien. Inmiddels heeft zij een lijst van 490 namen samengesteld van mensen die betrokken zijn geweest bij de werkzaamheden aan het IJsselmeer en voormalige Zuiderzee.
Bij de inpoldering van de Flevopolders zijn randmeren gecreëerd tussen het oude en het nieuwe land. De randmeren voorkomen uitdroging van het oude land en fungeren tevens als boezem voor waterberging. Bij de Wieringermeer en Noordoostpolder is daar toen niet bij stil gestaan.

Nel van As ziet haar nieuwe boek ‘Meuzikken bij de Zuiderzeewerken en IJsselmeerpolders’, dat binnenkort zal verschijnen, als een standbeeld voor de naamloze Werkendammers die toen ver van huis hun brood verdienden. In het Nieuwe Land Museum is gelukkig ook een echt standbeeld te zien, namelijk van Werkendammer Gerrit Visser (1886-1963). Voor een foto van Gerrit Visser zie deze website onder Genealogie/genealogie familie Visser.

Terecht merkte Nel van As aan het einde van woensdagavond 12 november 2008 op bij het zien van al die mooie beelden: ´We krijgen nooit genoeg van meuzikken´! Bestuurslid Christien Los bedankte Nel heel hartelijk voor de fijne lezing, wenste haar veel succes toe bij het afronden van haar boek en bood onder applaus een bloemetje aan.

Reacties

Reacties

Laat een reactie achter