Ode aan het Andries Visserhuis

Onze voorzitter, Chris Baggerman, schreef een ode aan het Andries Visserhuis, sinds twaalf en een half jaar het onderkomen van onze vereniging:

Ode aan het Andries Visserhuis

Een huis wordt gebouwd voor vele jaren.
Een huis heeft ook een levensloop.
Voor een huis moest je vroeger nog sparen,
Voor het kwam tot daadwerkelijke koop.

Sommige huizen hebben ook een naam,
Een mooie spreuk in het Latijn.
En op enkele plaatsen een raam,
Want het moet binnen wel licht zijn.

Doe je ogen dicht en denk met me mee,
Hoe zag het er vroeger ook alweer uit?
Een kolenkachel, fornuis en bedstee,
Roeden en gordijntjes voor de ruit.

En dan de bewoners, wie waren dat?
Die grote gezinnen en vader van huis.
Amper genoeg te eten en zorgen zat,
En kindersterfte, o wat een kruis.

Zo was het ook met ons verenigingshuis,
Denkend aan vroeger die goeie tijd.
De lucht van kolen, de jeuk van de luis,
Rondkomen van weinig, altijd een strijd.

Een huis met een vloedkamer dat is uniek,
Dat vind je nu nergens anders meer
En de prijs was slechts een enkele piek,
Toch voelde je hier echt dame en heer.

Toen was er ook vreugde en blijdschap hier,
Vele geboorten zijn er geweest.
Maar ook huwelijken en ander plezier,
Een jubileum of bevrijdingsfeest.

Als muren konden spreken,
Wat zouden we dan veel weten.
Over al de dagen, de vele weken,
Die we nu bijna zijn vergeten.

Dit alles is nu voor later beschreven,
Over ons eigen Andries Visserhuis.
Een boekje dat we graag willen geven,
Neem het maar mee en lees het thuis.

Chris Baggerman, 
8 september 2012

Reacties

Reacties

Laat een reactie achter